De partnerles zwangerschapsyoga... (hocus pocus, voel de aarde)

Gisterenavond was de avond van de opoffering. Al maanden stond deze avond op de kalender en daarmee keek ik al maanden als een berg tegen deze avond op.

Gisteren was het partneravond bij de zwangerschapsyoga. Een verplicht nummer.
Het zat gratis bij het zwanger maken inbegrepen.

Een kleine ruimte met daarin tien stellen. Elke zwangere vrouw verscheen met haar man, waardoor de ruimte snel gevuld was. Elke vent was er onder druk van totale onthouding van seksueel genot, of onder bedreiging van een vuurwapen.

Ik had geen idee wat ik ervan moest verwachten, maar ik verwachtte het ergste. Eerlijk gezegd, ik heb niets met dat "hocus pocus, voel de aarde onzin". En vanaf het eerste moment was dit precies wat het wel was.

De dame die de les begeleide had zomaar handenarbeid kunnen geven op een willekeurige mavo. Ik verdenk haar ervan haar oksels niet te scheren, maar het maakte haar niet minder gezellig. Een aparte dat wel. Het eerste moment van "o my god" was toen er een kaart rond werd gegeven van een golf in zee. "Wat ik hierin zag?" Ik zag een golf, maar het toonde 'de weeën en het baren van een kind'. "Yeah right, hier gaan we hoor."

De avond vorderde en voor wij mannen het wisten werden we gebruikt als tafel en als schommelstoel. Wij mannen vroegen ons, onder luid gelach, af wat we in Godsnaam aan het doen waren en hoe wij televisie moesten kijken als er iemand met haar rug tegen je rug aanzit. Één van de mannen opperde zelfs om maar meteen een keizersnede te laten uitvoeren, want dit ging het niet worden volgens hem.

De yogadame vertelde over de baarmoeder en dat dit een spier was. Een holle spier met een klein uiteinde. Het uiteinde maakte ze visueel door haar lippen te tuiten, maar wel gewoon door te blijven praten. Als de vrouw zou weten hoe voor lul ze zou staan...en hoe ze klonk...

De avond ging door en eindigde met een massage. Niet aan de man, maar aan de zwangere vrouw. Er was gevraagd om massageolie mee te nemen, dus ik wist dat dit ging gebeuren. Overigens heb ik met het masseren van Vriendin totaal geen moeite.

Het mooiste was dat de yogadame opperde om, bij gebrek aan massageolie, olijfolie (!) te gebruiken. Nu is een beetje zwangere vrouw een graad of 80 dus een eitje bakken moet ook lukken. Overigens mag dit ook met bak en braad.

Al met al was het een grappige avond en zeker geen verspilling van mijn o zo kostbare tijd. Een avond in het theater is leuker, maar André van Duin zijn show haalde het niet bij de yogadame.

Grappig vond ik overig dat onze dochter2be zich heel het uur niet heeft laten voelen. Dus echt tot rust gekomen was mijn vriendin niet. Niet gek met een continu in een deuk liggende vent achter haar.

De grootste verrassing kwam aan het einde van de avond...over zes weken moet mag ik weer...